The ugly truth!

Hej allemaal!

Vandaag ga ik jullie iets bekennen. Als voorsmaakje op mijn gebeurtenissen deze week :)
Ok, hier gaan we dan:

Als ik heel eerlijk ben, voor ik naar Ecuador vertrok was ik echt HEEL bang, en dacht "Waar the **** ben ik aan begonnen? Wil ik dees wel?" Weg bij mijn mami en papi, en op naar een land, waar ze elke dag rijst eten en waar ze nog halvelings in de middeleeuwen leven (da's toch wat ik op dat moment dacht).
De eerste maand viel me zwaar; De eerste week dacht ik nog juist hetzelfde dan voor mijn vertrek naar Ecuador. "Wil ik dit wel?" Vervolgens werd ik ziek: moest vaak overgeven en mijn darmen waren niet ook oké. Omdat ik ik tot 4 september geen school had, had ik daaropvolgend ook geen vrienden, dus voelde ik me zelfs een beetje eenzaam... na een maand en begon ik problemen te krijgen met mijn gastpapa, waarna ik 3 dagen later moest veranderen van gezin.

Vanaf dat moment was alles precies ineens veel beter! Ik had een SUPER tof (tijdelijk) gezin, twee dagen later kreeg ik te horen dat ik een nieuwe familie had, die ik al meteen in het weekend mocht ontmoeten. De familie Rodriguez zijn zo'n schatjes! Dat heb ik jullie in men vorige blogspot al verteld, toch? :) Maar goed,

Terug even in de tijd kruipen: De eerste schooldag, op vrijdag (met opstanden in school kwam er van de andere schooldagen (daarvoor) niet veel in huis...) was echt "smerig".. Op die dag dacht ik meteen: "nope, ik wil een andere klas"... Later bleken dat allemaal super lieve kiendjes te zijn (wel luid, maarja 16-jarigen, die jeugd van tegenwoordig...) Ik maakte ook vrienden, wel wat trager dan normaal, met mijn Spaans dat nog niet goed was (of is)... maar goed, vrienden had ik ondertussen wel! Ik mocht er alleen niet mee weg gaan... "De eerste maand is het verboden om met vrienden weg te gaan, zegt YFU" een quote van mijn vorige gastouders in Quero. Larie en leugens, tedorie!
Van hun mocht ik amper iets, als je het vergelijkt met waar ik nu ben, want ik moest altijd meegaan met de mamie en de papie, wat toegegeven in het begin wel tof was, omdat alles nieuw was, maar na een tijdje werd dit echt übersaai... Al respecteer ik mijn vorige gastmama wel (nog altijd) heel hard. Mijn respect voor die papa is weg. Excuses.

Goed, dit gezegd zijnde...

Foto om te bewijzen dat ik kei happy ben!

Nu besef ik (al een tijdje, ondertussen) dat Ecuador echt een ge-wel-dig land is! De mensen zijn hier super vriendelijk (misschien omdat ik een gringo ben), de natuur is hier oogverblindend en het eten valt ook best wel mee. Een lekker sausje bij de rijst en voila, super lekker eten, met vlees dat jullie daar in België niet kennen (HAHA! Ik heb hier lekker vlees en mega goedkope hamburgers! Lekker kin-kloppen, jullie!). Ik geniet hier echt, in Ecuador. Het leven is hier mooi en rustig. Behalve dan voor mijn klasgenoten die super veel huiswerk hebben :D Maarja, ik zeg lekker dat ik het niet begrijp en voila. Dag na dag uitrusten hihi :D




Goed, dat gezegd zijnde...
Mijn week was weer al eens super! De tijd gaat hier precies sneller dan in België :D

Maandag was een normale schooldag, en zoals altijd in de week, zijn we s'avonds naar de gym geweest.

Dinsdag was een saaie schooldag (zoals alle dinsdagen).. op die dag hebben we de stomste vakken.. 2 uur fysica/ chemie, wiskunde, geen Engels, logisch nadenken, ik denk ook biologie en nog iets wat echt ook heel stom is, waarschijnlijk :D

Woensdag het zelfde verhaaltje als maandag :D

En vervolgens donderdag... wat begon als een uitstekende dag (ik was al de hele dag super vrolijk, en mijn vriendinnen op school waren ook allemaal kei tof, en na school kwam ik dan de jongen tegen die ik leuk vind enzo...) eindigde als een verschrikking.
In de namiddag kreeg ik te horen dat er een meisje van YFU gestorven was aan Leukemie... Ik heb die dag haar blog gelezen, en toen (een week voor ze stierf) schreef ze: "Ik ga volgende week dinsdag terug naar Duitsland, om beter te worden, en later kom ik terug naar Ecuador, intussentijd moet ik wel nog aan mn Spaans oefenen..." Een weekje later stierf ze, wel met haar natuurlijke ouders, in haar eigen land... maar wat een droevig verhaal.. mijn dagje werd meteen een zwarte dag in mijn uitwisselingsjaar..

Vrijdag zijn we na school hamburgers gaan eten. Altijd tof, hihi.

En dan zaterdag, vandaag, was het de eerste reunie met de uitwisselingsstudenten hier in Ambato. We kregen ons Ecuadoriaans paspoort, en de informatie over de eerste 'vakantie' die ons een kleine week naar de amazone brengt! Wow.

Ok, als jullie tot hier zijn geraakt, PROFICIAT! Ik neem aan dat dit ne serieuze, saaie boterham was :D Maar enfin, voor de mensen die zich zorgen maken om mij, das helemaal niet nodig! Ik amuseer mij hier rot ;) En als ik ook eens tegen iemand zeg dat ik heimwee heb, laat mij dan alsjeblieft deze blogupdate lezen :D want wow, ik wil hier niet meer weg!

Goed, ik zal jullie maar met rust laten, genoeg geschreven en gelezen voor deze week!
Ciao! xxx